Σπερματέγχυση

Σπερματέγχυση

Το 15 – 20 % των ζευγαριών δυσκολεύονται να αποκτήσουν παιδί. Οι αιτίες για την υπογονιμότητα βρίσκονται στην γυναίκα, στον άνδρα είτε και στους δύο μαζί.

Τα τελευταία χρόνια με την βοήθεια της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής πολλά ζευγάρια καταφέρνουν να αποκτήσουν παιδί, προσπερνώντας τα προβλήματα υπογονιμότητας.

Συνήθως τα ζευγάρια καταφεύγουν στην εξωσωματική γονιμοποίηση. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις στις οποίες δεν είναι αναγκαία η εξωσωματική γονιμοποίηση και το ζευγάρι μπορεί να φτάσει στο ποθητό αποτέλεσμα με άλλες, πιο εύκολες μεθόδους, όπως η σπερματέγχυση.

Η επιλογή της σωστής θεραπείας σε κάθε περίπτωση γίνεται από τον θεράποντα γιατρό.


ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΔΕΙΓΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΠΕΡΜΑΤΕΓΧΥΣΗ


Στην περίπτωση που θα αποφασιστεί η σπερματέγχυση ο γυναικολόγος φροντίζει αρχικά την ωορρηξία και, την σωστή χρονική στιγμή, τοποθετεί τα σπερματοζωάρια στην μήτρα. Το δείγμα του σπέρματος δεν μπορεί αυτούσιο να τοποθετηθεί στην μήτρα και γιαυτό πρέπει να προηγηθεί η επεξεργασία σπέρματος από εξειδικευμένο εργαστήριο. Η επεξεργασία αυτή έχει επικρατήσει να ονομάζεται «εμπλουτισμός» ενώ στην ουσία είναι ο διαχωρισμός των σπερματοζωαρίων που κινούνται, και κατά συνέπεια μπορούν να φτάσουν στο ωάριο, από ότι άλλο υπάρχει στο δείγμα του σπέρματος. Ο διαχωρισμός γίνεται με διαλύματα διαβαθμισμένης συγκέντρωσης και φυγοκέντριση. Μετά τον διαχωρισμό τα σπερματοζωάρια που απομονώνονται παρουσιάζουν καλύτερη κινητικότητα και μεγαλύτερη διάρκεια της κίνησης των σπερματοζωαρίων, με αποτέλεσμα να βελτιώνονται οι πιθανότητες συνάντησης τους με το ωάριο.

Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΕΙΓΜΑΤΟΣ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ!

Δείγμα σπέρματος ΠΡΙΝ την επεξεργασία.
Δείγμα σπέρματος ΜΕΤΑ την επεξεργασία.
Δείγμα σπέρματος ΠΡΙΝ την επεξεργασία.
Δείγμα σπέρματος ΜΕΤΑ την επεξεργασία.